Jak myć motocykl - ręcznie, na myjni czy karcherem?

Mycie motocykla obejmuje przygotowanie zimnego pojazdu, zabezpieczenie wrażliwych podzespołów, wstępne spłukanie brudu, czyszczenie kół i napędu, mycie nadwozia od góry do dołu, dokładne osuszenie oraz ponowne nasmarowanie łańcucha. Motocykl można myć na domowym podjeździe lub myjni samoobsługowej, pod warunkiem używania łagodnego, szerokiego strumienia i omijania elektroniki, łożysk, uszczelnień, dolotu, chłodnicy oraz elementów układu hamulcowego.

Bezpieczne czyszczenie wymaga także doboru preparatów do rodzaju powierzchni i zabrudzeń. Lakier, felgi, chrom, aluminium, tworzywa, rura wydechowa oraz łańcuch wymagają osobnych środków i akcesoriów, a preparaty nie mogą wysychać na powierzchni ani trafiać na opony i hamulce. Najczęstsze błędy to mycie rozgrzanego motocykla, stosowanie zbyt wysokiego ciśnienia, używanie agresywnej chemii, przenoszenie brudu z kół na lakier oraz pozostawienie wilgoci i nieosmarowanego napędu po zakończeniu pracy.

Czy można myć motocykl na myjni lub karcherem?

Motocykl można myć na myjni samoobsługowej lub myjką ciśnieniową, jeśli używa się szerokiego strumienia, zachowuje odstęp od pojazdu i omija elektronikę, łożyska, uszczelnienia, chłodnicę, wlot powietrza, wydech oraz elementy układu hamulcowego.

Określenie „karcher” jest potoczną nazwą myjki ciśnieniowej, pochodzącą od marki Kärcher. Sama technologia nie stanowi zagrożenia dla motocykla - ryzyko wynika przede wszystkim ze zbyt wysokiego ciśnienia, wąskiej dyszy i kierowania strumienia z małej odległości na wrażliwe podzespoły.

Podczas mycia motocykla na myjni lancę prowadzi się płynnie, bez zatrzymywania strumienia w jednym punkcie. Woda może spłukiwać lakier, owiewki, ramę i felgi, lecz nie trafia bezpośrednio w stacyjkę, zegary, przełączniki, złącza elektryczne, filtr powietrza, uszczelniacze amortyzatorów ani chłodnicę. Szczególnej ostrożności wymagają także łańcuch, tarcze hamulcowe i powierzchnie pokryte smarem.

Po zakończeniu czyszczenia motocykl wymaga dokładnego osuszenia. Łańcuch po wyschnięciu ponownie pokrywa się środkiem smarnym, a przed rozpoczęciem jazdy kontroluje się działanie hamulców.

Kiedy unikać mycia ciśnieniowego?

Mycie ciśnieniowe wiąże się ze szczególnie wysokim ryzykiem w pięciu sytuacjach:

1. Silnik i układ wydechowy są rozgrzane - zimna woda może wywołać gwałtowną zmianę temperatury i pozostawić trwałe zacieki.
2. Instalacja elektryczna jest odsłonięta lub uszkodzona - dotyczy to między innymi luźnych złączy, pękniętych przewodów i brakujących osłon.
3. Motocykl ma zużyte uszczelnienia - strumień może wtłoczyć wodę do łożysk, lag, piast i innych zabezpieczonych połączeń.
4. Zamontowano otwarty filtr powietrza lub zmodyfikowany dolot - woda może dostać się do układu dolotowego.
5. Myjka nie umożliwia regulacji strumienia - wąska dysza lub dysza rotacyjna zwiększa ryzyko uszkodzenia lakieru, naklejek, przewodów i delikatnych lamelek chłodnicy.

W takich przypadkach bezpieczniejszą metodą jest ręczne czyszczenie motocykla przy użyciu wiadra, miękkiej rękawicy, pędzelków oraz środka do mycia motocykla dopasowanego do rodzaju powierzchni.

Różnice między myjnią ręczną a automatyczną

Myjnia ręczna umożliwia kontrolowanie siły, kierunku i czasu działania wody oraz dobór środków do lakieru, metalu, plastików i felg. Profesjonalna myjnia motocyklowa uwzględnia również zabezpieczenie elektroniki, czyszczenie trudno dostępnych miejsc i osuszenie pojazdu.

Myjnia samoobsługowa także daje użytkownikowi kontrolę nad lancą, lecz prawidłowy efekt zależy od sposobu jej użycia i rodzaju dostępnej chemii. Program z aktywną pianą nie zastępuje dokładnego mycia ręcznego, zwłaszcza przy zaschniętym smarze, owadach i osadzie drogowym.

Myjnia automatyczna jest przeznaczona głównie do samochodów. Ruchome szczotki, stałe położenie dysz i brak możliwości omijania wrażliwych podzespołów zwiększają ryzyko przewrócenia motocykla, uszkodzenia lusterek, owiewek, szyb oraz zalania instalacji elektrycznej. Z tego względu czyszczenie motocykla wykonuje się na stanowisku ręcznym lub samoobsługowym, a nie w automatycznym tunelu myjącym.

Gdzie i jak najlepiej myć motocykl?

Motocykl najlepiej myć w zacienionym miejscu, na stabilnym i równym podłożu, z dostępem do bieżącej wody oraz kontrolowanego odpływu. Takie warunki ograniczają powstawanie zacieków, ułatwiają bezpieczne ustawienie pojazdu i pozwalają dokładnie spłukać chemię.

Przed rozpoczęciem mycia silnik, układ wydechowy i tarcze hamulcowe pozostawia się do ostygnięcia. Czyszczenie motocykla w pełnym słońcu lub na rozgrzanej powierzchni przyspiesza wysychanie szamponu i aktywnej piany, co sprzyja powstawaniu smug oraz osadów wodnych.

Dobre stanowisko do mycia motocykla zapewnia również:

• swobodny dostęp do obu stron pojazdu,
• miejsce na wiadro, środki i akcesoria,
• możliwość użycia łagodnego strumienia wody,
• bezpieczne ustawienie motocykla na stopce lub stojaku,
• warunki do dokładnego osuszenia pojazdu.

Domowy podjazd vs. myjnia samoobsługowa

Domowy podjazd zapewnia największą kontrolę nad przebiegiem mycia. Można zastosować metodę dwóch wiader, własny środek do mycia motocykla, miękką rękawicę, szczotki do felg oraz pędzelki do trudno dostępnych miejsc. Metoda sprawdza się szczególnie przy dokładnym czyszczeniu lakieru, owiewek, ramy i elementów napędu.

Ograniczeniem może być brak odpowiedniego odpływu, zacienienia lub dostępu do wody o regulowanym ciśnieniu. Przed myciem warto również sprawdzić zasady dotyczące odprowadzania wody i stosowania środków chemicznych obowiązujące w danym miejscu.

Myjnia samoobsługowa jest wygodna po jeździe w deszczu, błocie lub po drogach pokrytych solą. Umożliwia szybkie spłukanie zabrudzeń, lecz wymaga zachowania większej ostrożności ze względu na wysokie ciśnienie i ograniczony wpływ na skład dostępnej chemii.

Na myjni najlepiej korzystać z szerokiego strumienia, zachować odstęp od motocykla i omijać elektronikę, łożyska, uszczelnienia, chłodnicę, wlot powietrza oraz układ hamulcowy. Lanca nie pozostaje skierowana przez dłuższy czas na jeden punkt.

Domowy podjazd jest lepszy do dokładnego mycia ręcznego i pielęgnacji, natomiast myjnia samoobsługowa sprawdza się przy szybkim usuwaniu luźnego brudu. W obu miejscach najważniejsze pozostają zimne podzespoły, łagodny strumień wody i dokładne osuszenie motocykla.

Jak przygotować motocykl do mycia?

Przed myciem motocykl ustawia się na stabilnym podłożu, pozostawia do całkowitego ostygnięcia i kontroluje stan osłon, przewodów oraz złączy. Następnie usuwa się luźne akcesoria, zabezpiecza wrażliwe elementy i przygotowuje środki dopasowane do czyszczonych powierzchni.

Kufry, torby, uchwyty na telefon i inne zdejmowane wyposażenie lepiej wyczyścić osobno. Pozwala to dotrzeć do miejsc, w których gromadzą się kurz, piasek i osad drogowy. Przed użyciem chemii sprawdza się także uszkodzenia lakieru, poluzowane elementy oraz nieszczelne osłony.

Co zabezpieczyć przed wodą?

Fabrycznie zamknięte podzespoły motocykla są przystosowane do kontaktu z deszczem, lecz silny strumień może wtłoczyć wodę pod uszczelnienia lub do odsłoniętych połączeń. Ochrony wymagają przede wszystkim:

• otwarty wlot powietrza lub sportowy filtr,
• odsłonięte albo uszkodzone złącza elektryczne,
• gniazda USB i ładowarki bez szczelnych zaślepek,
• dodatkowe kamery, lokalizatory GPS i alarmy zamontowane poza hermetyczną obudową,
• stacyjka, przełączniki i zegary z uszkodzonymi uszczelnieniami,
• wylot układu wydechowego podczas intensywnego płukania.

Do osłonięcia można wykorzystać szczelne woreczki, folię i delikatną taśmę. Zabezpieczenia usuwa się przed uruchomieniem silnika. Strumienia wody nie kieruje się bezpośrednio na łożyska, uszczelniacze lag, chłodnicę, piasty ani połączenia instalacji elektrycznej.

Tarcze hamulcowe i opony nie wymagają izolowania od czystej wody, ale chroni się je przed woskiem, dressingiem, smarem do łańcucha oraz preparatami pozostawiającymi śliską warstwę.

Rekomendowane akcesoria i środki czyszczące

Do bezpiecznego mycia motocykla wystarcza zestaw obejmujący:

1. Szampon motocyklowy o neutralnym pH - usuwa typowe zabrudzenia bez naruszania lakieru, tworzyw i warstw ochronnych.
2. Dwa wiadra z separatorami brudu - jedno służy do roztworu myjącego, a drugie do płukania rękawicy.
3. Miękką rękawicę i mikrofibry - ograniczają ryzyko powstawania zarysowań.
4. Pędzelki i szczotki detailingowe - ułatwiają czyszczenie felg, zacisków, ramy i trudno dostępnych połączeń.
5. Preparat do łańcucha - rozpuszcza stary smar i zabrudzenia bez uszkadzania uszczelnień O-ring, X-ring lub Z-ring.
6. Środek do felg dopasowany do wykończenia - preparat musi być bezpieczny dla lakieru, aluminium, chromu lub powierzchni polerowanej.
7. Ręcznik do osuszania albo dmuchawę - usuwają wodę z lakieru, zakamarków i połączeń.
8. Smar do łańcucha - nakłada się po oczyszczeniu i pełnym wyschnięciu napędu.

Płyn do naczyń, benzyna, rozpuszczalniki, preparaty do czyszczenia hamulców i agresywne odtłuszczacze mogą odbarwić powierzchnie, wypłukać smar lub uszkodzić gumowe uszczelnienia. Każdy środek stosuje się zgodnie z przeznaczeniem i najpierw testuje na mało widocznym fragmencie.

Krok po kroku - jak myć motocykl?

Skuteczne mycie motocykla obejmuje schłodzenie i zabezpieczenie pojazdu, płukanie luźnego brudu, czyszczenie napędu i kół, mycie nadwozia od góry do dołu, dokładne spłukanie, osuszenie, smarowanie łańcucha oraz kontrolę hamulców.

Cały proces można przeprowadzić w ośmiu etapach:

1. Ustaw i schłodź motocykl - pojazd pozostaw w cieniu na stabilnym podłożu, aż silnik, wydech i hamulce ostygną.
2. Zabezpiecz wrażliwe elementy - sprawdź osłony złączy, zamknij gniazda i osłoń otwarty dolot lub nieszczelne akcesoria elektroniczne.
3. Wykonaj płukanie wstępne - łagodny strumień wody usuwa piasek, kurz i luźne błoto bez pocierania lakieru.
4. Wyczyść łańcuch, felgi i zaciski - użyj przeznaczonych do nich preparatów oraz osobnych szczotek, aby nie przenosić tłustego brudu na owiewki.
5. Rozmiękcz uporczywe zabrudzenia - środek na owady lub aktywną pianę pozostaw na czas wskazany przez producenta, nie dopuszczając do wyschnięcia chemii.
6. Umyj motocykl ręcznie - prowadź miękką rękawicę od najwyższych i najczystszych powierzchni w stronę dolnych części pojazdu.
7. Dokładnie spłucz i osusz pojazd - usuń pozostałości środków, a wodę zbierz czystą mikrofibrą lub wydmuchaj z zakamarków.
8. Wykonaj pielęgnację końcową - po wyschnięciu nasmaruj łańcuch, usuń preparaty z opon i hamulców oraz sprawdź skuteczność hamowania przy małej prędkości.

Skuteczne mycie motocykla obejmuje schłodzenie i zabezpieczenie pojazdu, płukanie luźnego brudu, czyszczenie napędu i kół, mycie nadwozia od góry do dołu, dokładne spłukanie, osuszenie, smarowanie łańcucha oraz kontrolę hamulców.

Optymalne ciśnienie wody

Nie istnieje jedna optymalna wartość ciśnienia odpowiednia dla każdego motocykla. Instrukcja danego modelu ma pierwszeństwo, ponieważ część producentów całkowicie odradza myjki wysokociśnieniowe, a inni dopuszczają ich delikatne użycie.

Najbezpieczniejszym punktem odniesienia jest łagodny strumień z węża ogrodowego. Gdy producent dopuszcza myjkę ciśnieniową, korzysta się z najniższego skutecznego ustawienia i szerokiego strumienia, stale przesuwając lancę. Wody nie kieruje się bezpośrednio na:

• łożyska i piasty,
• uszczelniacze i osie kół,
• łańcuch oraz elementy wymagające smarowania,
• złącza elektryczne i zegary,
• wlot powietrza,
• chłodnicę i delikatne przewody,
• wnętrze układu wydechowego.

Nadmierne ciśnienie może wtłoczyć wodę do łożysk, uszczelnień i instalacji elektrycznej, dlatego maksymalna moc myjki nie oznacza skuteczniejszego ani bezpieczniejszego czyszczenia motocykla.

Sekwencja czyszczenia poszczególnych części

Czyszczenie rozpoczyna się od elementów najbardziej zabrudzonych, czyli łańcucha, zębatek, felg i dolnej części motocykla, używając do nich osobnych akcesoriów. Następnie myje się szybę, lusterka, zbiornik, owiewki i ramę od góry do dołu, a na końcu podnóżki, wahacz oraz trudno dostępne zakamarki.

Taka kolejność ogranicza ponowne brudzenie umytych powierzchni i kontakt lakieru z piaskiem, pyłem hamulcowym lub smarem. Po dokładnym spłukaniu osusza się najpierw lakier, a następnie okolice śrub, złączy, silnika i napędu. Łańcuch smaruje się dopiero po całkowitym odparowaniu wody.

Jak i czym czyścić łańcuch motocyklowy?

Łańcuch motocyklowy czyści się preparatem bezpiecznym dla jego uszczelnień, miękką szczotką i mikrofibrą. Po usunięciu starego smaru oraz brudu napęd dokładnie się osusza, kontroluje jego stan i nakłada nowy środek smarny.

Przed rozpoczęciem pracy motocykl ustawia się stabilnie, wyłącza silnik i pozostawia skrzynię biegów w położeniu neutralnym. Tylne koło obraca się wyłącznie ręcznie - uruchamianie silnika na podnośniku grozi wciągnięciem dłoni, szczotki lub materiału między łańcuch a zębatkę.

Preparaty, szczotki i technika czyszczenia

Do czyszczenia stosuje się preparat przeznaczony do łańcuchów motocyklowych, zgodny z uszczelnieniami O-ring, X-ring lub Z-ring. Są to gumowe pierścienie umieszczone między ogniwami, które zatrzymują fabryczny środek smarny wewnątrz łańcucha.

Czyszczenie przebiega w sześciu etapach:

1. Zabezpiecz podłoże i sąsiednie elementy - preparat oraz rozpuszczony smar nie mogą trafić na oponę, tarczę ani zacisk hamulcowy.
2. Nanieś środek na kolejne fragmenty łańcucha - koło obracaj powoli ręcznie.
3. Pozostaw preparat na czas podany przez producenta - nie dopuszczaj do jego całkowitego wyschnięcia.
4. Wyszczotkuj ogniwa i rolki - użyj miękkiej szczotki nylonowej, bez silnego nacisku na uszczelnienia.
5. Usuń rozpuszczony brud mikrofibrą - powtarzaj czynność do momentu, aż materiał przestanie zbierać ciemny osad.
6. Dokładnie osusz napęd - przed smarowaniem na łańcuchu nie może pozostać woda ani środek czyszczący.

Benzyna, preparat do hamulców, silne rozpuszczalniki i twarde szczotki mogą uszkodzić uszczelnienia lub wypłukać smar z wnętrza ogniw. Myjki ciśnieniowej nie kieruje się bezpośrednio na łańcuch, ponieważ woda może dostać się pod pierścienie uszczelniające.

Podczas czyszczenia warto sprawdzić również zardzewiałe ogniwa, nierównomierne napięcie, uszkodzone uszczelnienia oraz zużycie zębów zębatek. Czyszczenie nie przywraca sprawności rozciągniętemu lub mechanicznie uszkodzonemu napędowi.

Kiedy i jak smarować łańcuch

Łańcuch smaruje się po jego czyszczeniu i pełnym wyschnięciu, a także po intensywnym deszczu, myciu motocykla oraz wtedy, gdy powierzchnia rolek staje się sucha lub pojawiają się pierwsze ślady korozji. Podstawowy interwał określa instrukcja motocykla i producent środka smarnego.

Preparat nanosi się cienką, równomierną warstwą na wewnętrzną stronę dolnego odcinka łańcucha, kierując go na rolki oraz miejsca styku ogniw. Podczas aplikacji tylne koło obraca się ręcznie przy wyłączonym silniku. Nadmiar smaru usuwa się mikrofibrą, aby ograniczyć jego rozrzucanie na felgę, oponę i nadwozie.

Po aplikacji motocykl pozostawia się na czas potrzebny do związania preparatu, wskazany na opakowaniu. Przed jazdą kontroluje się, czy środek nie dostał się na bieżnik opony ani elementy układu hamulcowego.

Czyszczenie rury wydechowej - jak usunąć osady?

Osady z rury wydechowej usuwa się po jej całkowitym ostygnięciu, używając preparatu dopasowanego do stali nierdzewnej, chromu, lakieru lub włókna węglowego. Powierzchnię czyści się miękką mikrofibrą, spłukuje, osusza i w razie potrzeby delikatnie poleruje.

Na układzie wydechowym mogą gromadzić się sadza, pył drogowy, smoła, tłuszcz, ślady po wodzie oraz przebarwienia termiczne. Sposób ich usuwania zależy od rodzaju zabrudzenia i wykończenia tłumika lub kolektora.

Jak uniknąć uszkodzenia?

Przed czyszczeniem silnik i układ wydechowy pozostawia się do pełnego ostygnięcia. Naniesienie zimnej wody lub preparatu na rozgrzaną powierzchnię może powodować zacieki, odbarwienia oraz gwałtowne naprężenia materiału.

Aby nie uszkodzić rury wydechowej:

• sprawdź, czy powierzchnia jest chromowana, polerowana, lakierowana, matowa czy wykonana z włókna węglowego,
• przetestuj preparat na mało widocznym fragmencie,
• nie używaj drucianych szczotek, twardych gąbek ani proszków ściernych,
• nie kieruj myjki ciśnieniowej do wnętrza tłumika,
• chroń opony i hamulce przed pastą polerską oraz tłustymi środkami,
• nie poleruj powierzchni matowych, czarnych powłok ani karbonowych osłon,
• nie pozostawiaj preparatu do wyschnięcia.

Silne kwasy, zasady i przypadkowe rozpuszczalniki mogą uszkodzić chrom, lakier, spawy lub oznaczenia producenta. Przy czyszczeniu pierwszeństwo mają zalecenia zawarte w instrukcji motocykla i produktu.

Preparaty i metody

Do lekkich zabrudzeń wystarcza szampon motocyklowy o neutralnym pH, ciepła woda oraz miękka mikrofibra. Powierzchnię najpierw zwilża się, następnie delikatnie przeciera i dokładnie osusza.

Rodzaj preparatu dobiera się do osadu:

1. Sadza na końcówce tłumika - środek czyszczący nanosi się na mikrofibrę lub miękki pędzelek, a nie bezpośrednio do wnętrza wydechu.
2. Smoła i tłuste plamy - stosuje się preparat do usuwania smoły bezpieczny dla danego wykończenia, po czym miejsce myje się szamponem.
3. Osad wodny - usuwa się dedykowanym środkiem do zacieków, bez intensywnego szorowania.
4. Nalot na stali nierdzewnej lub chromie - można zastosować łagodną pastę do metalu zgodną z rodzajem powierzchni.
5. Lakierowane i matowe tłumiki - czyści się neutralnym szamponem, bez past ściernych i nabłyszczających.
6. Elementy z włókna węglowego - wymagają delikatnego preparatu oraz czystej mikrofibry.

Pasty polerskiej używa się w niewielkiej ilości, wykonując lekkie ruchy ręczne. Po zakończeniu powierzchnię wyciera się czystą mikrofibrą, a pozostałości produktu usuwa z łączeń i spawów.

Szybko powracający, mokry lub oleisty osad w końcówce wydechu może wskazywać na problem techniczny, którego samo czyszczenie nie usuwa. W takiej sytuacji kontroluje się pracę silnika i stan układu wydechowego.

Pielęgnacja felg motocyklowych

Pielęgnacja felg motocyklowych obejmuje regularne usuwanie pyłu hamulcowego, smaru, soli i osadu drogowego preparatem dopasowanym do rodzaju wykończenia. Po czyszczeniu felgi dokładnie się spłukuje, osusza i w razie potrzeby zabezpiecza odpowiednią powłoką.

Pył hamulcowy zawiera drobne cząstki powstające podczas tarcia klocków o tarcze. Pozostawiony na feldze może łączyć się z wilgocią i zanieczyszczeniami drogowymi, tworząc trudny do usunięcia nalot.

Felgi najlepiej czyścić na zimnym motocyklu, przed myciem lakieru i owiewek. Preparat nanosi się zgodnie z instrukcją producenta, a zabrudzenia usuwa miękką szczotką, pędzelkiem lub mikrofibrą przeznaczoną wyłącznie do kół. Środek nie może wyschnąć na powierzchni ani trafić na tarcze i klocki hamulcowe.

Sposób pielęgnacji zależy od rodzaju felgi:

• felgi lakierowane myje się neutralnym preparatem bez właściwości ściernych,
• polerowane aluminium wymaga łagodnej chemii i ochrony przed utlenianiem,
• chrom czyści się środkiem przeznaczonym do powierzchni chromowanych,
• felgi matowe pielęgnuje się bez past nabłyszczających i wosków zmieniających wygląd,
• felgi anodowane wymagają preparatów bezpiecznych dla powłok galwanicznych.

Czym polerować i jak często?

Polerować można przede wszystkim niepowlekane, polerowane aluminium oraz chrom, o ile producent felgi dopuszcza taką metodę. Stosuje się delikatną pastę do odpowiedniego metalu i miękki aplikator lub mikrofibrę, wykonując lekkie ruchy bez nadmiernego nacisku.

Felg lakierowanych, matowych, anodowanych i pokrytych bezbarwną warstwą ochronną nie poleruje się pastą do metalu. Taki produkt może zmatowić lakier, usunąć powłokę lub pozostawić nierównomierny połysk.

Nie istnieje jeden stały termin polerowania felg motocyklowych. Zabieg wykonuje się po utracie połysku, pojawieniu się lekkiego nalotu lub początkowych śladów utleniania, a nie podczas każdego mycia motocykla. Zbyt częste polerowanie stopniowo ściera powierzchnię.

Po wypolerowaniu felgę wyciera się czystą mikrofibrą i można zabezpieczyć woskiem, sealantem lub powłoką przeznaczoną do kół. Preparaty ochronne nie mogą znaleźć się na tarczach hamulcowych, klockach ani bieżniku opony.

Najczęstsze błędy podczas mycia motocykla

Najczęstsze błędy podczas mycia motocykla to czyszczenie rozgrzanych podzespołów, używanie zbyt silnego strumienia wody, stosowanie agresywnej chemii, pocieranie lakieru zabrudzoną gąbką oraz pozostawienie łańcucha bez ponownego smarowania.

Błędy mogą prowadzić do powstawania rys, zacieków, korozji, wypłukania smaru z łożysk, zalania połączeń elektrycznych oraz pogorszenia działania hamulców. Ryzyko ogranicza spokojna praca na zimnym motocyklu, używanie osobnych akcesoriów do kół i lakieru oraz dokładne osuszenie pojazdu.

Czego unikać, aby nie zniszczyć lakieru i podzespołów?

Podczas czyszczenia motocykla unika się przede wszystkim:

1. Mycia rozgrzanego silnika i wydechu - gwałtowna zmiana temperatury sprzyja powstawaniu przebarwień i zacieków.
2. Kierowania silnego strumienia na wrażliwe miejsca - dotyczy to złączy elektrycznych, łożysk, uszczelniaczy, chłodnicy, dolotu i zegarów.
3. Pocierania suchego lub zapiaszczonego lakieru - drobiny mineralne działają jak materiał ścierny.
4. Używania jednej gąbki do całego motocykla - smar i pył hamulcowy mogą zostać przeniesione z kół na owiewki oraz zbiornik.
5. Stosowania płynu do naczyń i przypadkowych rozpuszczalników - preparaty te mogą osłabiać warstwy ochronne, odbarwiać tworzywa i uszkadzać uszczelnienia.
6. Pozostawiania chemii do wyschnięcia - zaschnięty środek może pozostawić plamy, smugi lub matowe ślady.
7. Nakładania wosku i dressingu na opony lub hamulce - śliska warstwa zmniejsza przyczepność i skuteczność hamowania.
8. Braku osuszania po myciu - woda zatrzymana w szczelinach sprzyja powstawaniu zacieków i korozji.
9. Pomijania smarowania łańcucha - po myciu i wyschnięciu napęd wymaga ponownego pokrycia odpowiednim preparatem.

Po zakończeniu mycia kontroluje się tarcze, opony, działanie przełączników oraz skuteczność hamowania przy małej prędkości.